หลักการและเหตุผล


ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นพื้นที่ที่มีบทบาทสําคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ ตามแนวแกนการพัฒนาเศรษฐกิจตะวันออก – ตะวันตก (East-West Economic Corridor) เชื่อมโยงกับ ประเทศในภูมิภาค ได้แก่ เมียนมา สปป.ลาว และเวียดนาม และพื้นที่เศรษฐกิจของประเทศ โดยการพัฒนา โครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ รถไฟทางคู่ รถไฟความเร็วสูง ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง การพัฒนาพื้นที่ เขตเศรษฐกิจพิเศษชายแดนเป็นฐานการผลิตด้านการเกษตร อุตสาหกรรมแปรรูปการเกษตร รวมทั้งเป็น แหล่งอารยธรรมทางประวัติศาสตร์ โบราณสถานและโบราณคดีที่เป็นมรดกโลก ประตูการค้าชายแดนเชื่อมโยง กับประเทศเพื่อนบ้าน จากความได้เปรียบเชิงที่ตั้งทางภูมิศาสตร์สามารถพัฒนาเศรษฐกิจของภาค เชื่อมโยงกับ ภูมิภาคและเมืองต่างๆ ทั้งภายในประเทศและกับประเทศเพื่อนบ้าน จึงเป็นโอกาสและความท้าทายของ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือในการเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขัน ด้านการค้าการลงทุน การผลิตสินค้า การเกษตรคุณภาพ การท่องเที่ยวสู่นานาชาติ การคมนาคมขนส่งและโลจิสติกส์อย่างมีประสิทธิภาพ ประกอบกับ บริบทการพัฒนาประเทศไทย ปัจจุบันกําลังเข้าสู่ยุคของการเปลี่ยนแปลง มีการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจ การเปิดการค้าเสรีกับประเทศในภูมิภาคอาเซียน ความก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยี การเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ การพัฒนาที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม การพัฒนาที่เป็นไปอย่างสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาล ยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ นโยบายไทยแลนด์ ๔.๐ และเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ (SEZ) เป็นต้น ดังนั้น การวางผังภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ได้ดําเนินการมาตั้งแต่ปี ๒๕๕๐ จึงจําเป็นต้องมีการปรับปรุงผังภาค เพื่อให้สอดรับกับนโยบายและบริบทการพัฒนาประเทศที่เปลี่ยนแปลงไป

การวางผังภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นการวางผังนโยบายการใช้พื้นที่โดยรวมของภาคในอนาคต ชี้นําการพัฒนาพื้นที่ให้กับกลุ่มจังหวัด จังหวัด เมือง และชุมชน ในด้านการใช้ประโยชน์ที่ดิน การตั้งถิ่นฐาน และระบบชุมชน การคมนาคมขนส่ง สาธารณูปโภค สาธารณูปการและการบริการสาธารณะควบคู่กับ การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อม และศิลปวัฒนธรรม ให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับศักยภาพ ของพื้นที่ ถ่ายทอดนโยบายจากผังประเทศสู่การพัฒนาพื้นที่ภาคอย่างเป็นระบบ ซึ่งการวางผังภาค ตะวันออกเฉียงเหนือจะเป็นการกําหนดนโยบาย แผนผัง มาตรการ และวิธีการดําเนินการ โดยประสาน ความร่วมมือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ให้สามารถนําไปดําเนินการพัฒนาพื้นที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพและ เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม ที่อยู่อาศัย เกษตรกรรม การบริการและ การท่องเที่ยว ให้เมืองมีสภาพแวดล้อมน่าอยู่ ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีการใช้พื้นที่อย่างยั่งยืนและสมดุล